- یکی از فصل های جالب این فیلم - که از جمله نقاط اوج آن نیز هست - تصویر کاملی است از این نگرش به روایت و در نتیجه به کارگردانی: صحنه ای که مستخدمه از خواب بیدار می شود، دوربین ساکن است و به این بسنده کرده که او را در حین انجام کارهای روزمره تماشا کند: دخترک هنوز خواب آلود در آشپزخانه راه می رود، آب می ریزد تا مورچه هایی را که ظرفشویی را اشغال کرده اند با خود ببرد. قهوه آسیاب میکند . دراینجا سینما درست نقطه مقابل «هنر حذف» ( ellipsis) است، هنری که ما بسیار تمایل داریم باور کنیم که سینما شیفته آن است. حذف نوعی فرآیند روایتی ست؛ ذاتا منطقی است و بنابراین انتزاعی هم هست؛ بر تجزیه و تحلیل و گزینش مبتنی است؛ وقایع را بر حسب جهت کلی دراماتیکی سازمان می دهد که رویداد ها را به تسلیم شدن به آن وا میدارد . برعکس ، دسیکا و زاواتینی می کوشند هر رویداد را به چند رویداد فرعی و هر یک از آنها را به رویداد های فرعی تر تقسیم کنند، و این روند تا آخرین حدی که می توانیم آنها را در زمان درک کنیم ادامه می یابد. از این رو، در سینمای کلاسیک، رویدادِ معیار این بود «مستخدمه از خواب بیدار می شود» ؛ و دو سه نمای کوتاه برای نشان دادن آن کافی بود. دسیکا چند رویداد « کوچکتر» را جایگزین این واحد روایت می سازد: مستخدمه از خواب بر می خیزد، از سالن می گذرد؛ مورچه ها را غرق می کند؛ و تا آخر.


اینک یکی از رویداد های فرعی را بررسی می کنیم. می بینیم که آسیاب کردن قهوه به چند مرحله مجزا تقسیم شده است؛ برای نمونه، لحظه ای که مستخدمه در را با شست پایش می بندد. وقتی او پایش را دراز می کند تا در راه ببندد، دوربین حرکت پایش را تعقیب می کند، چنان که تصویر نهایتا شست او را در قاب می گیرد که به سطح در می خورد. نگفتم رویای زاواتینی این است که یک فیلم کامل نود دقیقه ای درباره کسی بسازد که هیچ اتفاقی برایش رخ نمی دهد؟ برای او « نو واقعگرایی» دقیقا به این معناست. از دو سه فصل امبرتو د در می یابیم که چنین فیلمی چگونه خواهد بود؛ این فصل ها بخش هایی از آن فیلم موعود است که از پیش فیلمبرداری شده است. ولی نباید درباره ی معنا و ارزش واقع گرایی در این فیلم به راه خطا برویم. دلمشغولیِ دسیکا و زاواتینی این است که سینما را به خط مجانبِ واقعیت تبدیل کنند، ولی به این منظور که نهایتا خود به نمایش تبدیل شود. به این منظور که زندگی در این آینه تمام نما به شی مرئی تبدیل شود، به نفسی تبدیل شود که سینما سرانجام به هیئت آن درآید.


نوشته ی آندره بازن بر «امبرتو د» دسیکا / کتاب سینما چیست / بخش دوم

منبع: Movie Land